ការសន្ទនាអំពីមូលដ្ឋាននៃជំនឿ អំពី ៖

២ - ការថែរក្សាទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះ

មុនពេលអ្នកទទួលព្រះយេស៊ូវចូលក្នុងជីវិតរបស់អ្នក តើអ្នកមានទស្សនៈយ៉ាងណាចំពោះព្រះ?

តើអ្នកបានឃើញព្រះថា ទ្រង់ជាព្រះដែលអ្នកអាចស្គាល់បែបផ្ទាល់ខ្លួន​ទេ?

ទិដ្ឋភាពដ៏រស់រវើក​នៃទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះ

នៅពេលអ្នកអភិវឌ្ឍទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះ វាមានប្រយោជន៍ក្នុងការយល់ថា ​ទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយទ្រង់មានលក្ខណៈអចិន្ត្រៃយ៍ ប៉ុន្តែក៏មានគុណភាពនៃទំនាក់ទំនងតាមរយៈការរួមប្រកបរបស់អ្នក ជាបន្តបន្ទាប់ជាមួយទ្រង់ផងដែរ។

ទំនាក់ទំនងរវាងឪពុកម្តាយ និងកូន បង្ហាញពីទិដ្ឋភាពទាំងពីរនៃទំនាក់ទំនង។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់មានកូន ទំនាក់ទំនងឈាមរបស់ឪពុកម្តាយ និងកូននឹងកើតមានជានិច្ច។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រឿងខ្លះអាចបណ្តាលឲ្យចំណងមេត្រីភាពរវាងឪពុកម្តាយ និងកូនមានការបែកបាក់ ដែលប៉ះពាល់ដល់គុណភាពនៃទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេ។

ព្រះបង្កើតអ្នកជាកូនរបស់ទ្រង់ ពេលអ្នកមានជំនឿទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ សូមអាន យ៉ូហាន ១:១២.

យ៉ូហាន ១:១២

ប៉ុន្តែ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​ទទួល​ទ្រង់ គឺ​អស់​អ្នក​ដែល​ជឿ​ដល់​ព្រះ‌នាម​ទ្រង់ នោះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​អំណាច​ឲ្យ​បាន​ត្រឡប់​ជា​កូន​ព្រះ

(អានបន្ថែម)

ទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះគឺមានសុវត្ថិភាព និងនៅស្ថិតស្ថេរ។ អ្នកនឹងតែងតែជាកូនរបស់ទ្រង់ជានិច្ច ហើយវានឹងមិនផ្លាស់ប្តូរឡើយ ទោះជាអ្នកធ្វើអ្វី ឬអ្វីដែលអាចនឹងកើតឡើងក៏ដោយ។

ប៉ុន្តែ ព្រះក៏ចង់ឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកក្លាយទៅជាស្និទ្ធស្នាល និងជាទីពេញចិត្តចំពោះអ្នកដែរ។ ព្រះចង់ឲ្យអ្នករីករាយនឹងបែបផែននៃការរួមប្រកបជាមួយទ្រង់ ដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុង វិវរណៈ ៣:២០ ៖ «អញនឹងចូលទៅឯអ្នកនោះ អញនឹងបរិភោគជាមួយនឹងអ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះជាមួយនឹងអញដែរ»។

សូមអាន ១ យ៉ូហាន ១:៣-៤

១ យ៉ូហាន ១:៣-៤

រីឯ​សេចក្ដី​ប្រកប​របស់​យើង​ខ្ញុំ នោះ​គឺ​ប្រកប​នឹង​ព្រះវរ‌បិតា ហើយ​នឹង​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា​ទ្រង់ យើង​ខ្ញុំ​ក៏​សរសេរ​សេចក្ដី​ទាំង​នេះ ផ្ញើ​មក​អ្នក​រាល់​គ្នា ដើម្បី​ឲ្យ​សេចក្ដី​អំណរ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ពោរ‌ពេញ​ឡើង។

(អានបន្ថែម)

តើអ្នកពណ៌នាអំពីការរួមប្រកបរបស់អ្នកជាមួយព្រះនៅពេលនេះថាយ៉ាងណា? តើវានាំឲ្យអ្នកមានអំណរទេ?

កត្តារារាំងដល់ការរួមប្រកបរបស់អ្នកជាមួយព្រះ

មិនដូចទំនាក់ទំនងដ៏អស់កល្បរបស់យើងទេ ការរួមប្រកបរបស់យើងជាមួយព្រះរងការប៉ះពាល់ដោយជម្រើសដែលយើងធ្វើ។

តើមានរឿងបែបណាខ្លះដែលធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកមានភាពតានតឹងជាមួយអ្នកដទៃ?

តើអ្នកគិតថា អ្វីនឹងធ្វើឲ្យការរួមប្រកបរបស់អ្នកមានភាពតានតឹងជាមួយនឹងព្រះ?

អំពើបាបប៉ះពាល់ដល់ការរួមប្រកបរបស់យើងជាមួយព្រះ។ អំពើបាបអាចជាទង្វើ ឬចិត្តគំនិតខុស ឬសូម្បីតែការបរាជ័យរបស់យើងក្នុងការគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះ។ មុនពេលអ្នកទទួលយកព្រះយេស៊ូវចូលក្នុងជីវិតរបស់អ្នក អំពើបាបរបស់អ្នក - ការបដិសេធរបស់អ្នកចំពោះព្រះ និងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់សម្រាប់អ្នក សុទ្ធតែបានរារាំងអ្នកមិនឲ្យមានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះ។ អំពើបាបនៅក្នុងជីវិតរបស់មនុស្សធ្វើឲ្យព្រះមិនអាចទទួលយកពួកគេបាន ព្រោះព្រះទ្រង់បរិសុទ្ធ ហើយមិនអាចព្រងើយកន្តើយនឹង​អំពើបាបបានទេ។

តើព្រះផ្ដល់ដំណោះស្រាយយ៉ាងដូចម្ដេចយោងតាម រ៉ូម ៣:២៣-២៥?

រ៉ូម ៣:២៣-២៥

ពី​ព្រោះ​គ្រប់​គ្នា​បាន​ធ្វើ​បាប ហើយ​ខ្វះ​មិន​ដល់​សិរី‌ល្អ​នៃ​ព្រះ តែ​ដោយ​ពឹង​ដល់​ព្រះ‌គុណ​ទ្រង់ នោះ​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ទទេ ដោយ‌សារ​សេចក្ដី​ប្រោស​លោះ ដែល​នៅ​ក្នុង​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ ដែល​ព្រះ​បាន​តាំង​ទ្រង់​ទុក​ជា​ទី​សន្តោស​ប្រោស ដោយ‌សារ​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដល់​ព្រះ‌លោហិត​ទ្រង់ សំរាប់​នឹង​សំដែង​ឲ្យ​ឃើញ​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះ

(អានបន្ថែម)

យោងតាម ហេព្រើរ ១០:១០, ១៧–១៨ តើមានអ្វីបានកើតឡើងចំពោះរបាំងនៃអំពើបាប និងចំពោះរូបអ្នក ពេលអ្នកទទួលយកព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះដោយជំនឿ?

ហេព្រើរ ១០:១០, ១៧-១៨

គឺ​ដោយ‌សារ​ចំណង់​ព្រះ‌ហឫទ័យ​នោះ ដែល​យើង​រាល់​គ្នា​បាន​ញែក​ជា​បរិសុទ្ធ ដោយ‌សារ​ដង្វាយ​ថ្វាយ​រូប​អង្គ​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​១​ដង​ជា​សំរេច។ . . .
នោះ​ទ្រង់​បាន​បន្ថែម​នូវ​ព្រះ‌បន្ទូល​នេះ​ទៀត​ថា «អញ​នឹង​លែង​នឹក​ចាំ​ពី​អំពើ​បាប នឹង​សេចក្ដី​ទទឹង​ច្បាប់​របស់​គេ​ទៀត» ដូច្នេះ ដែល​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​រួច​ពី​សេចក្ដី​ទាំង​នោះ​រួច​ហើយ នោះ​មិន​ចាំ​បាច់​ថ្វាយ​ដង្វាយ ដោយ​ព្រោះ​បាប​ទៀត​ទេ។

(អានបន្ថែម)

ដោយហេតុថាព្រះគ្រីស្ទបានសុគតដើម្បីអត់ទោសបាបរបស់អ្នកទាំងអស់ ហើយធ្វើឲ្យទ្រង់អាចទទួលយកអ្នកបាន តើមានអ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើបន្ថែមពីលើនេះ ដើម្បីប៉ះប៉ូវចំពោះអំពើបាបរបស់អ្នកទេ?

ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់ ទោះបីជាអំពើបាបរបស់អ្នកត្រូវបានលើកលែងទោស ហើយអ្នកមានជីវិតថ្មីក៏ដោយ អ្នកនៅតែមានសមត្ថភាពក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ បំណងប្រាថ្នា និងទម្លាប់ចាស់របស់អ្នកអាចល្បួងអ្នក ហើយអ្នកអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តខុស ដោយសម្រេចចិត្តមិនអើពើ ឬមិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះ ហើយធ្វើតាមឆន្ទៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

តើអ្នករំពឹងថា ព្រះនឹងមានប្រតិកម្មយ៉ាងណាចំពោះរឿងនេះ?

តើ ទំនុកដំកើង ១០៣:១០-១៣ ពិពណ៌នាអំពីការឆ្លើយតបរបស់ព្រះចំពោះពេលដែលកូនរបស់ទ្រង់ប្រព្រឹត្តអំពើបាបយ៉ាងណា?

ទំនុកដំកើង ១០៣:១០-១៣

ទ្រង់​មិន​បាន​ប្រព្រឹត្ត​នឹង​យើង
តាម​អំពើ​បាប​របស់​យើង​ទេ
ក៏​មិន​បាន​សង​តាម​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​យើង​ដែរ
ដ្បិត​ដែល​ផ្ទៃ​មេឃ​ខ្ពស់​ជាង​ផែនដី​ច្រើន​ប៉ុណ្ណា
សេចក្ដី​សប្បុរស​របស់​ទ្រង់​ក៏​ធំ​ច្រើន​ប៉ុណ្ណោះ
ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​កោត‌ខ្លាច​ដល់​ទ្រង់
ឯ​ទិស​ខាង​កើត​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ទិស​ខាង​លិច​យ៉ាង​ណា
ទ្រង់​បាន​ដក​យក​អស់​ទាំង​ការ​ល្មើស​នៃ​យើង
ឲ្យ​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​យើង​យ៉ាង​នោះ​ដែរ
ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌ហឫទ័យ​អាណិត​ដល់​អស់​អ្នក
ដែល​កោត‌ខ្លាច​ទ្រង់

(អានបន្ថែម)

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មានផលវិបាកនៃអំពើបាប។ នៅពេលអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ អំពើបាបធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះខូចខាត ហើយអ្នកចាប់ផ្តើមឃ្លាតឆ្ងាយពីទ្រង់ ទោះបីជាទ្រង់នៅតែជាព្រះវរបិតាដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌របស់អ្នកក៏ដោយ។ 

នៅក្នុងរូបភាពនៅលើទំព័រទីមួយ តើជម្រើសរបស់កូនប៉ះពាល់ដល់អន្តរកម្មរបស់ពួកគេយ៉ាងដូចម្តេច?

យោងតាមព្រះគម្ពីរ អេសាយ ៥៩:២ ប្រសិនបើអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាប តើអ្នកនៅតែអាចរីករាយនឹងការរួមប្រកបជាមួយព្រះបានទេ?

អេសាយ ៥៩:២

គឺ​ជា​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​ឯង​រាល់​គ្នា ដែល​បាន​ខណ្ឌ​ជា​កណ្តាល​ឯង ហើយ​នឹង​ព្រះ​នៃ​ឯង​ទេ​តើ ហើយ​អំពើ​បាប​របស់​ឯង​រាល់​គ្នា​បាន​បាំង​ព្រះ‌ភក្ត្រ​ទ្រង់​មិន​ឲ្យ​ឯង​ឃើញ ដល់​ម៉្លេះ​បាន​ជា​ទ្រង់​មិន​ព្រម​ស្តាប់​ទេ

(អានបន្ថែម)

តើខគម្ពីរដែលយើងមើលកាលពីលើកមុនបញ្ជាក់ដល់យើងថា យើងនៅតែជាកូនរបស់ទ្រង់យ៉ាងដូចម្ដេច?

ការស្តារទំនាក់ទំនងរួមប្រកបរបស់អ្នកជាមួយព្រះ

ក្នុងនាមជាព្រះបិតាដែលមានព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរ ព្រះបានធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយនឹងទ្រង់អាចទទួលការស្ដារឡើងវិញ សូម្បីតែបន្ទាប់ពីអ្នកបានមិនស្តាប់បង្គាប់ មិនអើពើ ឬក្បត់ទ្រង់។ ទ្រង់មានឆន្ទៈធ្វើដូច្នេះ ដោយសារឥឡូវនេះអ្នកស្ថិតនៅក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ទ ហើយរាល់អំពើបាបទាំងអស់ទាំងពីអតីតកាល បច្ចុប្បន្នកាល និងអនាគតត្រូវបានបង់ថ្លៃ នៅពេលព្រះគ្រីស្ទបានលះបង់ព្រះជន្មរបស់ទ្រង់សម្រាប់អ្នក។

អ្នកស្ដារការរួមប្រកបដោយការវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះ ហើយបង្ហាញដល់ទ្រង់នូវទុក្ខព្រួយរបស់អ្នកចំពោះអំពើបាប ការដឹងគុណរបស់អ្នកចំពោះការអភ័យទោសរបស់ទ្រង់ និងបំណងចិត្តរបស់អ្នកក្នុងការផ្លាស់ប្តូរ។ នេះហៅថា ការលន់តួ ឬការប្រែចិត្ត។

សូមអាន ១ យ៉ូហាន ១:៨-៩.

១ យ៉ូហាន ១:៨-៩

បើ​សិន​ជា​យើង​ថា យើង​គ្មាន​បាប​សោះ នោះ​ឈ្មោះ​ថា​យើង​បញ្ឆោត​ដល់​ខ្លួន ហើយ​សេចក្ដី​ពិត​មិន​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​យើង​ទេ បើ​យើង​លន់‌តួ​បាប​វិញ នោះ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ស្មោះ‌ត្រង់ ហើយ​សុចរិត ប្រយោជន៍​នឹង​អត់​ទោស​បាប​ឲ្យ​យើង ហើយ​នឹង​សំអាត​យើង ពី​គ្រប់​អំពើ​ទុច្ចរិត​ទាំង​អស់​ផង

(អានបន្ថែម)

នេះជាជំហានដើម្បីស្តារការរួមប្រកបជាមួយព្រះ ៖

  1. ទទួលស្គាល់ចំពោះព្រះថា អំពើបាបរបស់អ្នកខុស ហើយបានក្លាយជាឧបសគ្គចំពោះការរួមប្រកបជាមួយនឹងព្រះ។
  2. សូមអរព្រះគុណព្រះ ដែលទ្រង់បានបង់ថ្លៃសម្រាប់អំពើបាបនោះរួចហើយ ហើយបានអត់ទោសឲ្យអ្នក ដោយផ្អែកលើការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវ។

  3. ចូរសុំព្រះឲ្យផ្លាស់ប្តូរដួងចិត្តរបស់អ្នក ដើម្បីឲ្យពេលក្រោយ អ្នកជ្រើសរើសផ្លូវរបស់ព្រះ ជាជាងផ្លូវរបស់ខ្លួនឯង។

នៅពេលណាដែលអ្នកដឹងថាអ្នកមិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះ ឬមានអំពើបាបខ្លះនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ចូរសារភាពវាទៅកាន់ទ្រង់ភ្លាម។ អ្នកអាចប្រើពាក្យស្រដៀងគ្នានេះ ៖

«ឱព្រះវរបិតាអើយ ទូលបង្គំសូមអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបរបស់ទូលបង្គំ។ សូមអរព្រះគុណទ្រង់ ដែលទ្រង់បានអត់ទោស និងសម្អាតទូលបង្គំ តាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ។ សូមទ្រង់ផ្លាស់ប្តូរបំណងចិត្តរបស់ទូលបង្គំ ដើម្បីកុំឲ្យទូលបង្គំធ្វើតាមអំពើបាបនេះតទៅទៀតឡើយ ប៉ុន្តែសូមឲ្យទូលបង្គំព្យាយាមបំពេញចិត្តទ្រង់ជំនួសវិញ»។

ពេលយើងសារភាពអំពើបាបដោយស្មោះត្រង់ នោះយើងអាចទទួលបានអំណរ និងសេរីភាពពីកំហុស។

ផ្អែកលើ រ៉ូម ៨:១ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនគួរមានអារម្មណ៍អាម៉ាស់ ឬមានកំហុសបន្ទាប់ពីបានសារភាពអំពើបាប?

រ៉ូម ៨:១

ហេតុ​នោះ នៅ​ជាន់​នេះ អ្នក​ណា​ដែល​នៅ​ក្នុង​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ នោះ​គ្មាន​ទោស​សោះ

(អានបន្ថែម)

តើមានអំពើបាបណាមួយដែលអ្នកនៅតែមានអារម្មណ៍ថាមានកំហុស ឬដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ថាព្រះមិនអាចអត់ទោសបានទេ?

បើដូច្នេះ សូមឈប់ឥឡូវនេះ ហើយធ្វើដូចខាងក្រោម ៖

ក្នុងសៀវភៅទំនុកដំកើង ដាវីឌបានចែកចាយបទពិសោធរបស់គាត់អំពីរបៀបដែលអំពើបាបរបស់គាត់ប៉ះពាល់ដល់ការរួមប្រកបជាមួយព្រះ។
សូមអាន ទំនុកដំកើង ៣២:១-៥.

ទំនុកដំកើង ៣២:១-៥

មាន​ពរ​ហើយ មនុស្ស​ណា​ដែល​ការ​រំលង
ច្បាប់​របស់​ខ្លួន​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ
គឺ​ដែល​បាប​របស់​ខ្លួន​បាន​គ្រប​បាំង​ហើយ
មាន​ពរ​ហើយ មនុស្ស​ណា​ដែល​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​មិន​រាប់​ថា
ជា​អ្នក​មាន​ទោស
ជា​អ្នក​ដែល​គ្មាន​កល‌ឧបាយ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​សោះ
កាល​ទូលបង្គំ​បាន​ស្ងៀម​នៅ នោះ​ឆ្អឹង​ទូលបង្គំ
បាន​ខ្សោះ​ទៅ
ដោយ‌សារ​ដំងូរ​ដែល​ទូលបង្គំ​ថ្ងូរ​ជា​ដរាប​រាល់​ថ្ងៃ
ដ្បិត​ព្រះ‌ហស្ត​នៃ​ទ្រង់​បាន​សង្កត់​លើ​ទូលបង្គំ​ជា​ធ្ងន់
ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ
ធាតុ​ទឹក​របស់​ទូលបង្គំ​បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​រីង​ហួត
ដូច​ជា​រដូវ​ក្តៅ។ –បង្អង់
៙ ទូលបង្គំ​បាន​រ៉ាប់​ទទួល​អំពើ​បាប​របស់
ទូលបង្គំ​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់
ឥត​លាក់​ការ​ទុច្ចរិត​របស់​ទូលបង្គំ​ទុក​ឡើយ
ទូលបង្គំ​បាន​និយាយ​ថា ទូលបង្គំ​នឹង​លន់‌តួ​អស់​ទាំង
ការ​រំលង​របស់​ទូលបង្គំ​ដល់​ព្រះ‌យេហូវ៉ា
ឯ​ទ្រង់​ក៏​បាន​អត់​ទោស​ចំពោះ​អំពើ​បាប​នៃ​ទូលបង្គំ​ទៅ។ –បង្អង់

(អានបន្ថែម)

តើដាវីឌមានបទពិសោធអ្វីខ្លះមុនពេលគាត់សារភាពអំពើបាបរបស់គាត់?

តើអ្វីបញ្ជាក់ថា ការរួមប្រកបរបស់គាត់ជាមួយនឹងព្រះត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ?

ការដឹងគុណចំពោះអ្វីដែលព្រះបានធ្វើដោយព្រះហឫទ័យសប្បុរស ហើយបន្តធ្វើសម្រាប់អ្នក គឺសំខាន់ណាស់ក្នុងការអភិវឌ្ឍទំនាក់ទំនងកាន់តែជិតស្និទ្ធ។ ទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយព្រះនឹងត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការដឹងគុណ ជាជាងវិប្បដិសារី និងការធ្វើដើម្បីតែកាតព្វកិច្ច

គំនិតសង្ខេប និងជំហានឆ្ពោះទៅមុខ

តើអ្នកបានរៀនអ្វីខ្លះអំពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះចំពោះអ្នក?

តើសេចក្ដីពិតណាខ្លះដែលអ្នកអាចចែកចាយជាមួយនរណាម្នាក់ដើម្បីជួយ ឬលើកទឹកចិត្តពួកគេនៅក្នុងជំនឿរបស់ពួកគេ?

សប្តាហ៍នេះ សូមអានអត្ថបទគម្ពីរមួយជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ សូមពិចារណាអំពីអ្វីដែលអត្ថបទគម្ពីរនោះនិយាយអំពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ។ សូមអរព្រះគុណព្រះចំពោះសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការអត់ទោសដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ ដែលអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកមានការរួមប្រកបជាមួយទ្រង់។

លូកា ១៥:១១-៣២

រួច​ទ្រង់​ក៏​មាន​បន្ទូល​ថា មាន​បុរស​ម្នាក់​មាន​កូន​ប្រុស​២ កូន​ពៅ​និយាយ​ទៅ​ឪពុក​ថា សូម​លោក​ឪពុក​ប្រគល់​ចំណែក​មរដក ដែល​ត្រូវ​ចែក​ដល់​ខ្ញុំ​នោះ​មក គាត់​ក៏​ចែក​ទ្រព្យ​នោះ​ដល់​កូន ក្រោយ​បន្តិច​មក កូន​ពៅ​ប្រមូល​ទាំង​អស់ ចេញ​ទៅ​ឯ​ស្រុក​ឆ្ងាយ ហើយ​ក៏​បង្ហិន​ទ្រព្យ​ទៅ ដោយ​ល្បែង​ដ៏​ហួស​ខ្នាត កាល​បាន​ចាយ​អស់​រលីង​ហើយ នោះ​កើត​មាន​អំណត់​ជា​ខ្លាំង​នៅ​ស្រុក​នោះ វា​ក៏​មាន​សេចក្ដី​ទ័ល‌ក្រ រួច​ទៅ​បំរើ​អ្នក​ស្រុក​នោះ​ម្នាក់ ហើយ​គេ​ប្រើ​ឲ្យ​ទៅ​ឯ​វាល​ឃ្វាល​ហ្វូង​ជ្រូក វា​មាន​ចិត្ត​ចង់​ចំអែត​ពោះ ដោយ​សំបក​ដែល​ជ្រូក​ស៊ី​ណាស់ តែ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ឲ្យ​សោះ

កាល​វា​ភ្ញាក់​ដឹង​ខ្លួន នោះ​ក៏​គិត​ថា ឪពុក​អញ​មាន​ជើង​ឈ្នួល​ប៉ុន្មានៗ សុទ្ធ​តែ​មាន​អាហារ​បរិបូរ​គ្រប់​គ្នា តែ​នៅ​ទី​នេះ អញ​ជិត​ដាច់​ពោះ​ស្លាប់​ហើយ អញ​នឹង​ក្រោក​ឡើង ទៅ​និយាយ​នឹង​គាត់​ថា លោក​ឪពុក ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​បាប​នឹង​ព្រះ ហើយ​នឹង​លោក​ឪពុក​មែន ខ្ញុំ​នេះ​មិន​គួរ​ឲ្យ​គេ​ហៅ​ជា​កូន​លោក​ឪពុក​ទៀត​ទេ សូម​ទទួល​ខ្ញុំ ទុក​ដូច​ជា​ជើង​ឈ្នួល​លោក​ឪពុក​វិញ​ចុះ នោះ​វា​ក៏​ក្រោក​ឡើង​ដើរ​ទៅ លុះ​ឪពុក​ឃើញ​ពី​ចំងាយ​ហើយ ក៏​មាន​ចិត្ត​អាណិត​មេត្តា ហើយ​រត់​ទៅ​ឱប​ថើប​វា ទើប​វា​និយាយ​ថា លោក​ឪពុក ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​បាប​នឹង​ព្រះ ហើយ​នឹង​លោក​ឪពុក ខ្ញុំ​មិន​គួរ​ឲ្យ​គេ​ហៅ​ជា​កូន​របស់​លោក​ឪពុក​ទៀត​ទេ តែ​ឪពុក​ប្រាប់​ទៅ​ពួក​បាវ​គាត់​ថា ចូរ​យក​អាវ​ល្អ​បំផុត​ចេញ​មក​បំពាក់​ឲ្យ​វា ហើយ​យក​ចិញ្ចៀន នឹង​ស្បែក​ជើង​មក​ឲ្យ​ផង រួច​យក​កូន​គោ​ដែល​បំប៉ន​មក​សំឡាប់​ចុះ យើង​នឹង​បរិភោគ​ឲ្យ​សប្បាយ​ចិត្ត ដ្បិត​កូន​អញ​នេះ​បាន​ស្លាប់ ឥឡូវ​រស់​ឡើង​វិញ ក៏​បាត់​ទៅ ហើយ​បាន​ឃើញ​មក​វិញ នោះ​គេ​ក៏​បរិភោគ​សប្បាយ​ទាំង​អស់​គ្នា​ទៅ

ឯ​កូន​ច្បង​នៅ​ឯ​ចំការ កាល​ត្រឡប់​មក​ជិត​ដល់​ផ្ទះ នោះ​ក៏​ឮ​សូរ​ភ្លេង​នឹង​របាំ គាត់​ហៅ​ពួក​បាវ​ម្នាក់​មក​សួរ​ថា គេ​ធ្វើ​អ្វី​ហ្នឹង បាវ​នោះ​ជំរាប​ថា ប្អូន​លោក​ត្រឡប់​មក​វិញ ហើយ​លោក​ឪពុក​បាន​សំឡាប់​កូន​គោ​ដែល​បំប៉ន ដោយ​ព្រោះ​បាន​កូន​មក​វិញ​ដោយ​សុខ‌សាន្ត ដូច្នេះ គាត់​ក៏​ខឹង មិន​ព្រម​ចូល​ទៅ​សោះ បាន​ជា​ឪពុក​ចេញ​មក​អង្វរ​ដល់​គាត់ តែ​គាត់​ឆ្លើយ​ថា មើល ខ្ញុំ​បាន​បំរើ​លោក​ឪពុក​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​នេះ​មក​ហើយ មិន​ដែល​ធ្វើ​ខុស​អ្វី​នឹង​បង្គាប់​សោះ តែ​លោក​ឪពុក​មិន​ដែល​ឲ្យ​កូន​ពពែ សូម្បី​តែ​១ ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាន​អរ​សប្បាយ ជា​មួយ​នឹង​ពួក​មិត្រ​សំឡាញ់​ខ្ញុំ​ឡើយ ឯ​កូន​លោក​ឪពុក ដែល​វា​បង្ហិន​បំផ្លាញ​សម្បត្តិ​លោក​ឪពុក​អស់ ដោយ​នូវ​ស្រី​អ្នក​លេង​នេះ កាល​បាន​មក​ដល់ នោះ​លោក​ឪពុក​សំឡាប់​កូន​គោ​ដែល​បំប៉ន​ឲ្យ​វា​ភ្លាម ឪពុក​ក៏​តប​ថា កូន​អើយ ឯង​បាន​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​អញ​ជា​ដរាប ឯ​របស់​អញ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ក៏​ជា​របស់​ឯង​ដែរ គួរ​ឲ្យ​យើង​ស៊ី​លៀង ដោយ​អរ​សប្បាយ​ទៅ ពី​ព្រោះ​ប្អូន​ឯង​នេះ​បាន​ស្លាប់ ឥឡូវ​រស់​ឡើង​វិញ ក៏​បាត់‌បង់ តែ​បាន​ឃើញ​មក​វិញ​ហើយ។

(អានបន្ថែម)

អេសាយ ៥៣:៤-៦

ទ្រង់​បាន​ទ្រាំ‌ទ្រ រង​អស់​ទាំង​សេចក្ដី​ឈឺ‌ចាប់​របស់​យើង ហើយ​បាន​ទទួល​ផ្ទុក​អស់​ទាំង​សេចក្ដី​ទុក្ខ​ព្រួយ​របស់​យើង​ជា​ពិត ប៉ុន្តែយើង​រាល់​គ្នា​បាន​រាប់​ទ្រង់​ទុក​ជា​អ្នក​មាន​ទោស​វិញ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​ព្រះ​បាន​វាយ ជា​អ្នក​ដែល​រង​វេទនា តែ​ទ្រង់​ត្រូវ​របួស ដោយ​ព្រោះ​អំពើ​រំលង​របស់​យើង ក៏​ត្រូវ​វាយ​ជាំ ដោយ​ព្រោះ​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​យើង​ទេ ឯ​ការ​វាយ‌ផ្ចាល​ដែល​នាំ​ឲ្យ​យើង​បាន​ជា​មេត្រី នោះ​បាន​ធ្លាក់​ទៅ​លើ​ទ្រង់ ហើយ​យើង​រាល់​គ្នា​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​ជា ដោយ‌សារ​ស្នាម​រំពាត់​នៅ​អង្គ​ទ្រង់ យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​បាន​ទាស​ចេញ​ដូច​ជា​ចៀម គឺ​យើង​បាន​បែរ​ចេញ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​យើង​រៀង​ខ្លួន ហើយ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​បាន​ទំលាក់​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ទៅ​លើ​ទ្រង់។

(អានបន្ថែម)

១ យ៉ូហាន ១:៥-២:២

នេះ​ជា​ដំណឹង ដែល​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ឮ​ពី​ទ្រង់ ហើយ​ក៏​ប្រាប់​មក​អ្នក​រាល់​គ្នា គឺ​ថា ព្រះ‌ទ្រង់​ជា​ពន្លឺ​ភ្លឺ គ្មាន​សេចក្ដី​ងងឹត​ណា នៅ​ក្នុង​ទ្រង់​សោះ បើ​សិន​ជា​យើង​រាល់​គ្នា​ថា យើង​មាន​សេចក្ដី​ប្រកប​នឹង​ទ្រង់ តែ​ដើរ​ក្នុង​សេចក្ដី​ងងឹត​វិញ នោះ​ឈ្មោះ​ថា​យើង​កុហក ហើយ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​តាម​សេចក្ដី​ពិត​ទេ តែ​បើ​យើង​រាល់​គ្នា​ដើរ​ក្នុង​ពន្លឺ​វិញ ដូច​ជា​ទ្រង់​ក៏​គង់​ក្នុង​ពន្លឺ​ដែរ នោះ​យើង​មាន​សេចក្ដី​ប្រកប​នឹង​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ហើយ​ព្រះ‌លោហិត​នៃ​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា​នៃ​ទ្រង់ ក៏​សំអាត​យើង​រាល់​គ្នា​ពី​គ្រប់​អំពើ​បាប​ទាំង​អស់ បើ​សិន​ជា​យើង​ថា យើង​គ្មាន​បាប​សោះ នោះ​ឈ្មោះ​ថា​យើង​បញ្ឆោត​ដល់​ខ្លួន ហើយ​សេចក្ដី​ពិត​មិន​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​យើង​ទេ បើ​យើង​លន់‌តួ​បាប​វិញ នោះ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ស្មោះ‌ត្រង់ ហើយ​សុចរិត ប្រយោជន៍​នឹង​អត់​ទោស​បាប​ឲ្យ​យើង ហើយ​នឹង​សំអាត​យើង ពី​គ្រប់​អំពើ​ទុច្ចរិត​ទាំង​អស់​ផង បើ​យើង​ថា យើង​មិន​ដែល​ធ្វើ​បាប​សោះ នោះ​ឈ្មោះ​ថា​យើង​ធ្វើ​ឲ្យ​ទ្រង់​ទៅ​ជា​អ្នក​កុហក​វិញ ហើយ​ព្រះ‌បន្ទូល​ទ្រង់​មិន​នៅ​ក្នុង​យើង​ទេ។

កូន​តូចៗ​រាល់​គ្នា​អើយ ដែល​ខ្ញុំ​សរសេរ​សេចក្ដី​ទាំង​នេះ​ផ្ញើ​មក នោះ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ធ្វើ​បាប​ទៀត តែ​បើ​សិន​ជា​អ្នក​ណា​ភ្លាត់​ធ្វើ​បាប​វិញ នោះ​យើង​មាន​ព្រះ​ដ៏​ជា​ជំនួយ​១​អង្គ​ហើយ ដែល​ទ្រង់​គង់​នៅ​ចំពោះ​ព្រះវរ‌បិតា គឺ​ជា​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ព្រះ​ដ៏​សុចរិត ដែល​ទ្រង់​ជា​ដង្វាយ​ធួន​នឹង​បាប​យើង​រាល់​គ្នា មិន​ត្រឹម​តែ​បាប​របស់​យើង​រាល់​គ្នា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​នឹង​បាប​របស់​លោកីយ​ទាំង​មូល​ដែរ។

(អានបន្ថែម)

រ៉ូម ៨:៣១-៣៩

ដូច្នេះ យើង​នឹង​ថ្លែង​ប្រាប់​ពី​សេចក្ដី​ទាំង​នេះ​ថា​ដូច​ម្តេច បើ​សិន​ជា​ព្រះ​កាន់​ខាង​យើង តើ​អ្នក​ណា​អាច​ទាស់​នឹង​យើង​បាន ឯ​ព្រះ‌អង្គ ដែល​មិន​បាន​សំចៃ​ទុក​នូវ​ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា​ទ្រង់​បង្កើត គឺ​បាន​បញ្ជូន​ទ្រង់​ទៅ​ជំនួស​យើង​រាល់​គ្នា នោះ​តើ​មាន​ទំនង​អ្វី ឲ្យ​ទ្រង់​មិន​ប្រទាន​គ្រប់​ទាំង​អស់​មក​យើង ជា​មួយ​នឹង​ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា​ទ្រង់​នោះ​ផង តើ​អ្នក​ណា​នឹង​ចោទ​ប្តឹង​ពី​ពួក​រើស​តាំង​របស់​ព្រះ​បាន ដ្បិត​គឺ​ជា​ព្រះ​ហើយ ដែល​ទ្រង់​រាប់​គេ​ជា​សុចរិត តើ​អ្នក​ណា​នឹង​កាត់​ទោស​គេ​បាន ដ្បិត​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​ទ្រង់​បាន​សុគត​ជំនួស​គេ​ហើយ តែ​ដែល​ថា ទ្រង់​រស់​ឡើង​វិញ នោះ​មាន​ទំនង​ជាង ទ្រង់​ក៏​គង់​នៅ​ខាង​ស្តាំ​នៃ​ព្រះ ហើយ​ជា​អ្នក​អង្វរ​ជំនួស​យើង​រាល់​គ្នា​ដែរ តើ​អ្នក​ណា​នឹង​ពង្រាត់​យើង​ចេញ​ពី​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ផង​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​បាន តើ​សេចក្ដី​ទុក្ខ​លំបាក ឬ​សេចក្ដី​វេទនា សេចក្ដី​បៀត‌បៀន សេចក្ដី​អត់‌ឃ្លាន សេចក្ដី​អាក្រាត សេចក្ដី​អន្តរាយ ឬ​ដាវ​ឬ​អី ដូច​មាន​សេចក្ដី​ចែង​ទុក​មក​ថា

«យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​គេ​សំឡាប់​វាល់​ព្រឹក​វាល់​ល្ងាច ដោយ​យល់​ដល់​ទ្រង់» គេ​រាប់​យើង​ទុក​ដូច​ជា​ចៀម​ដែល​សំរាប់​សំឡាប់

ទេ គឺ​ក្នុង​សេចក្ដី​ទាំង​នោះ យើង​ខ្ញុំ​វិសេស​លើស​ជាង​អ្នក​ដែល​មាន​ជ័យ‌ជំនះ​ទៅ​ទៀត ដោយ‌សារ​ព្រះ‌អង្គ​ដែល​ទ្រង់​ស្រឡាញ់​យើង ដ្បិត​ខ្ញុំ​ជឿ‌ជាក់​ថា ទោះ​ស្លាប់ ឬ​រស់ ពួក​ទេវតា ឬ​អំណាច​អ្វី ការ​អ្វី​នៅ​ជាន់​នេះ ឬ​ទៅ​មុខ ឬ​ឥទ្ធិ‌ឫទ្ធិ​អ្វី ទី​មាន​កំពស់ ទី​ជំរៅ ឬ​របស់​អ្វី​ដែល​កើត​មក​ឯ​ទៀត​ក្តី នោះ​ពុំ​អាច​នឹង​ពង្រាត់​យើង ចេញ​ពី​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ដែល​នៅ​ក្នុង​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ ជា​ព្រះ‌អម្ចាស់​នៃ​យើង​រាល់​គ្នា​ទៅ បាន​ឡើយ។

(អានបន្ថែម)

កូល៉ុស ២:១៣-១៤

ឯ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​បាន​ស្លាប់​ក្នុង​ការ​រំលង ហើយ​ក្នុង​សណ្ឋាន​មិន​កាត់​ស្បែក​ខាង​សាច់​ឈាម នោះ​ទ្រង់​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​រស់​ជា​មួយ​នឹង​ទ្រង់ ដោយ​បាន​អត់​ទោស​ចំពោះ​អស់​ទាំង​ការ​រំលង​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ទាំង​លុប​ចោល​សេចក្ដី​ដែល​កត់​ទុក​ទាស់​នឹង​យើង​ក្នុង​សេចក្ដី​បញ្ញត្ត ដែល​ប្រទាំង​នឹង​យើង ហើយ​ទ្រង់​ក៏​លើក​ចោល ដោយ​បោះ​ភ្ជាប់​នៅ​ឈើ​ឆ្កាង

(អានបន្ថែម)

លូកា ៧:៣៦-៥០

មាន​ពួក​ផារិស៊ី​ម្នាក់​ទូល​សូម​ទ្រង់ ឲ្យ​សោយ​ជា​មួយ​នឹង​គាត់ ទ្រង់​ក៏​យាង​ចូល​ទៅ​គង់​នៅ​តុ ក្នុង​ផ្ទះ​គាត់ ហើយ​មើល នៅ​ក្រុង​នោះ​មាន​ស្ត្រី​ម្នាក់​ដែល​មាន​បាប នាង​បាន​ដឹង​ថា ទ្រង់​គង់​នៅ​តុ​ក្នុង​ផ្ទះ​អ្នក​ផារិស៊ី​នោះ ក៏​យក​ដប​ថ្ម​កែវ​ដាក់​ប្រេង​ក្រអូប​មក នាង​ឈរ​ពី​ខាង​ក្រោយ​ទៀប​ព្រះ‌បាទ​ទ្រង់​ទាំង​យំ ចាប់​តាំង​សំរក់​ទឹក​ភ្នែក​ទទឹក​ព្រះ‌បាទ​ទ្រង់ រួច​យក​សក់​ក្បាល​នាង​ជូត ក៏​ថើប​ព្រះ‌បាទ ដោយ​ស្រឡាញ់ ហើយ​យក​ប្រេង​ក្រអូប​លាប​ផង កាល​ពួក​ផារិស៊ី​ម្នាក់​ដែល​អញ្ជើញ​ទ្រង់​មក បាន​ឃើញ​ដូច្នោះ ក៏​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា បើ​អ្នក​នេះ​ជា​ហោរា​មែន នោះ​នឹង​ស្គាល់​ស្ត្រី​ដែល​ពាល់​ខ្លួន ហើយ​ដឹង​ថា​ជា​មនុស្ស​យ៉ាង​ណា ព្រោះ​នាង​ជា​មនុស្ស​មាន​បាប ព្រះ‌យេស៊ូវ​ក៏​មាន​បន្ទូល​ថា ស៊ីម៉ូន​អើយ ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​នឹង​អ្នក​បន្តិច គាត់​ក៏​ឆ្លើយ​ថា សូម​លោក​គ្រូ​មាន​ប្រសាសន៍​មក​ចុះ

ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា មាន​២​នាក់​ជំពាក់​អ្នក​ចង​ការ​ម្នាក់ អ្នក​១ ជំពាក់​១០០​រៀល អ្នក​១​ទៀត​១០​រៀល ដោយ​ព្រោះ​គេ​គ្មាន​អ្វី​នឹង​សង បាន​ជា​គាត់​លែង​ទារ​ពី​អ្នក​ទាំង​២​ទៅ ដូច្នេះ​ក្នុង​២​នាក់​នោះ តើ​អ្នក​ណា​ស្រឡាញ់​គាត់​ជា​ជាង ស៊ីម៉ូន​ទូល​ឆ្លើយ​ថា ខ្ញុំ​ស្មាន​ថា​ជា​អ្នក​មួយ​ដែល​ជំពាក់​ច្រើន​ជាង​នោះ​ឯង ទ្រង់​ក៏​មាន​បន្ទូល​តប​ថា អ្នក​ស្មាន​ត្រូវ​ហើយ រួច​ទ្រង់​បែរ​ទៅ​ឯ​ស្ត្រី​នោះ តែ​មាន​បន្ទូល​នឹង​ស៊ីម៉ូន​ថា អ្នក​ឃើញ​ស្ត្រី​នេះ​ឬ​ទេ ខ្ញុំ​បាន​ចូល​មក​ក្នុង​ផ្ទះ​អ្នក អ្នក​មិន​បាន​ឲ្យ​ទឹក​សំរាប់​លាង​ជើង​ខ្ញុំ​ទេ តែ​នាង​បាន​សំរក់​ទឹក​ភ្នែក​ទទឹក​ជើង​ខ្ញុំ ហើយ​យក​សក់​ជូត​ផង អ្នក​មិន​បាន​ថើប​ខ្ញុំ​សោះ តែ​តាំង​ពី​ខ្ញុំ​ចូល​មក នាង​ចេះ​តែ​ថើប​ជើង​ខ្ញុំ​ដោយ​ស្រឡាញ់ អ្នក​មិន​បាន​យក​ប្រេង​លាប​ក្បាល​ខ្ញុំ​សោះ តែ​នាង​យក​ប្រេង​ក្រអូប​មក​លាប​ជើង​ខ្ញុំ​វិញ ដោយ​ហេតុ​នោះ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​ថា បាប​នាង​ដែល​មាន​ច្រើន​ទាំង​ម៉្លេះ បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​នាង​ហើយ ដ្បិត​នាង​មាន​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ជា​ច្រើន ប៉ុន្តែ​អ្នក​ណា​ដែល​គេ​អត់​ទោស​ឲ្យ​តិច នោះ​ក៏​ស្រឡាញ់​តិច រួច​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ទៅ​នាង​ថា បាប​នាង​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​នាង​ហើយ ឯ​ពួក​អ្នក​ដែល​អង្គុយ​នៅ​តុ​ជា​មួយ ក៏​ចាប់​តាំង​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា តើ​អ្នក​នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​អត់​ទោស​បាប​បាន​ផង​ដូច្នេះ តែ​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ទៅ​ស្ត្រី​នោះ​ថា សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​នាង​បាន​សង្គ្រោះ​នាង​ហើយ អញ្ជើញ​នាង​ទៅ ឲ្យ​បាន​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សុខ​ចុះ។

(អានបន្ថែម)

Scroll to Top